آرامم...

  میدانم اینک کجا هستم...

          همانجایی که همیشه آرزویش را داشتم...

   همانجایی که انتظارش را میکشیدم

و هر زمان خوابش را میدیدم...

   آن خواب برایم یک رویای شیرین بود...

                                 خوابمو یادته عشق نازم؟

 در آغوش عشق...

     بی خیال همه چیز بابا...

          نه میدانم زمان چگونه میگذرد و نه میدانم در چه حالی ام...

      تنها میدانم حالم از این بهتر نمیشود...

دنیای من از این عاشقانه تر نمیشود...

گرمای هوس نیست

       این آتش خاموش نشدنی آغوش پاکت...

عشق است که اینک

          من و تو را به این حال و روز انداخته...

                  عشق است که اینک ما را به عالمی دیگر برده...

                             عشق است که من و تو را نمیتواند از هم جدا کند...

هیچ گاه...                        هیچ گاه...                    هیچ گاه... 

به امید اومدن تموم قشنگیای زندگیمون که نوید آرامش واقعیمون کنار همه...

نفست باران است
دل من تشنه ی باریدن ابر
دل بی چتر مرا مهمان کن . . .
 
خدایا ممنونتم...
خدایا واقعا ممنونتم بخاطر داشتن عشقی بی نظیر...
خودت بهم دادیش تا زمانی که خودت خدایی میکنی تاج سرم باشه...
خدایا ممنونتم که گل من بی نظیره...
:*