در این شب سیاه...

در این شب سیاه...

چشمام دنبال چشماتن ای زیباترین فرشته و دستام گرمای دستای ناز و آسمونیتو میخواد...

 ای تموم هستی من...

      من تو رو  توی تک تک تپش های قلبم احساس میکنم... 

                                                       اصلا با تو زندگی میکنم...

در آغوش تو جون میگیرم مریمم و با تپش های قلبت زندگی میکنم عزیزم...

نمیدونی وقتی سرمو روی سینت میذارم و حتی برای لحظاتی با نوازش موهات مشغول میشم شنیدن تپشای قلبت چه حس نابی بهم میده...

صدای زندگی...

نمیدونی وقتی دستامو لای موهات میبرمو گم میکنم انگشتامو بین رشته های ناز موهات چه حس قشنگی بهم دست میده...

اونقدر تو رو میخونم که دیگه نفسی تو سینه ام باقی نمونه...

نوازش گونه های مهربونت تا بوسیدن دستای مقدست برام دنیا دنیا آرزوست...

میخوام تا ابد بغلت کنمو عاشقونه نوازشت کنم...

        مریمم؟

                 ای تنها امید زندگی من...

                             ای بهترین بهونه برای نفسای من...

                                                                        دوستت دارم...

 

     در حصار چشمانت اسیرم...

                    میدانی؟؟من تنها زندانی هستم که آرزوی آزادی ندارد...

تا همیشه نفسم...

به من تکیه کن...

من تمام هستی ام رادامنی می کنم تا تو سرت را بر آن نهی..

موهایت را که زیباترین رشته های دنیای من است با تمام وجودم نوازش میکنم...

تمام روحم را آغوشی می سازم تا تو درآن از هراس بیاسایی...

آغوشی با نرم ترین نوازش های عاشقانه...

آرام...

 تمام نیرویی که در دوست داشتن دارم

  دستی می کنم تا چهره ات را نوازش کنم...

گونه های مهربانت را با انگشتانم نوازش میکنم...

تمام بودن خود را زانویی می کنم  تا بر آن به خواب روی...

منم با دیدن چشمان ناز و بی آلایشت مستانه کنارت آرام میگیرم...

نگاهت میکنم و محکم در آغوشت میگیرم...

تا همیشه با توئم...

                                             تا همیشه...

قهرمان شدم...

قهرمان شدم

قهرمان صبر فراق

قهرمان شدم...

دوکلوم بیشتر نیستا اما تو سه تا نقطش هزاران کلمه و ...

ها؟ چیه؟ نه... عمرا اگه تو میتونستی اول بشی...

مثلنکه دلت میخواست تو مسابقش بودی.آره؟!

خب مسابقش سه تا شرط داشت...

یه عاشق

یه دل داغون از جدایی

یه عشق ناب و ناز

جا نخور. کاری به دو شرط اول ندارم اما عمرا شرط آخرت مثل من باشه...

هی...

آره...

میدونی چیه؟ چیه؟ خیلی سخته  بخوای این همه از عشقت دور باشی و نبینیش...

من سسسهههههههههههههههه ماااااه ندیدم عشقمو...

کور بودم...

دو تا چشم داشتم اما اون چشمایی که مریمشو نبینه دیگه اسمش بینا نیس... میشه کور...

الکی تو فکر مسابقه با من نباشین... اصلا... چون اصلا شرایطشو حتی  نمیتونین درک کنین...

خب من تو این مسابقه تک نفره اول شدم...

کدومتون میتونه با دوری این همه مدت عشقش زنده بمونه؟ تو؟؟؟ شاید تو بتونی...

اما من نه. عشق من که بالاترین و بهترین عشق دنیاس که من تا امروز زنده موندمو دیدمش اینو واسه خودم یه قهرمانی میدونم...

عشق من توی هیچی کم نداره...

توی خوبی...

توی مهربونی...

توی پاکی...

توی نازنینی...

توی خوشکلی و دلبری از محمدش...

مریم من؟ عزیزم؟ عزیزترین قلب من؟ دنیای هرکسی براش یه زیبایی هایی داره و بخاطر همون زیباییهاس که داره زندگی میکنه... توی دنیای هرکسی زیبایی هس... اما توی دنیای من اگه تموم زیبایی هم بوده که نبوده  خیلی تیره و تاریک بود... خیلی...

اما دیگه نیس...

دیگه یکی هس که حس بودنش بهم آرامش فردا و خوشبختی فردا رو نوید میده...

دیگه یکی هس که همیشه کنارمه و باهاش آرومم...

دیگه مریمم کنارمه...

دیگه تو همیشه مال منی و منم مال تو... فقط...

دیگه مریمم هس که همیشه با لمس دستای مهربونش جون تازه میگیرم...

دیگه مریمم هس که احساس مهربونی بی انتهای قلب پاکش برام زندگی رو روون میکنه...

دیگه تو هستی و من هستم...

دیگه هرگز تنهات نمیذارم...

عشقم؟ مریم من؟ نازنینم؟ دوستت دارم بیشتر از هرکسی...

دیگه به تموم غم و غصه هایی که تا دیروز  وجودمو زخمی میکرد از امروز میگم زرشک...

میگم من مریممو دارم...

همه هستی من وجود عشق منه...

دیگه هر غمی در قلبمو زد پشت در بهش میگم اشتباه اومدی اینجا کسی هس که نمیذاره غصه بیاد و عذابم بده...

دیگه به تموم تاریکیا میگم با برق چشمای ناز و مشکی و زیبای تو تموم دنیام و شب و روزم روشنه و نور باران...

مریم من؟ دوستت دارم عشق من... تا همیشه... بی انتها...

مطلبی که گل مریمم برام گذاشت... (بوسه)

این متن زیبایی که پایین نوشته شده رو عشق من برام نوشته  ذوق مرگ میشوییییییم

من و تو در کنار هم ، تو در آغوش منی و من غرق در احساساتم

سکوت سهم این لحظه عاشقانه ، در قلبم فریاد میزنم عشق من دوستت دارم صادقانه

هنوز چشمانم خیره به چشمان تو است

دیدن چشمهای زیبایت آرامش من در این لحظه ی عاشقانه است

هنوز هم سکوت…

با دیدنت شده ام مات و مبهوت…

دستانت را میفشارم

تو مرا میبوسی و من تو را در آغوش خودم میفشارم

گرمای آغوش تو ، سر میگذارم بر روی شانه های تو

سکوت را با صدای ترانه اشکهایم میشکنم

تو گوش میکنی و با من همترانه میشوی

تو اشکهای مرا پاک میکنی و من اشکهای تو را

میبوسم گونه ی مهربان تو را

نمیخواهم این لحظه بگذرد ای خدا

کاش میشد در کنار هم باشیم ، تا آخر دنیا

گفتی که کاش میشد همیشه مال هم باشیم

نمیخواهم روزی بیاید که جدا از هم باشیم

گفتم عشق ما بی پایان است

قلبم تا همیشه گرفتار قلب عاشق تو است

حالا که گرفتار است ، به درد عشق دچار است ،

حالا که بی تو زندگی برایش بی معنا است

لحظه هایش بی تو همیشه گریان است

پس مطمئن باش لحظه ای نیز نمیتوانم بی تو باشم

من عاشق توام نمیتوانم لحظه ای جدا از تو باشم

میفشاریم دستانمان را در دستان هم

آرام میگیریم در آغوش هم

 

 

بگذار تا همیشه
     حقیرترین غمها
          یا ناچیزترین شادیهای خود را به هم بگوئیم…
                این اعتماد ها
                       این همدلی با شکوه
                              هر دو حق و وظیفه عشق اند

                  تنها تویی در قلب پر از احساسم
                                                                             تنها تو خواهی ماند در آسمان قلبم

دوستت دارم فرشته نازنینم... مریـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم عزیزم...

خواهشی دارم...

اکنون که برای تو می‌نویسم احساس می‌کنم

        که تنها ضربان قلبم را به رشته تحریر در می‌آورم

                   زیرا صدای طپش قلب من جز صدای عشق تو نیست

اکنون که برای تو می‌نویسم احساس می‌کنم

         که با بالهایی که وجودت به من داده است

                       در آسمان شهر زیبای عشقت عاشقانه پرواز میکنم

 اینک من ثانیه های وجودم را می‌نگارم...

          از آن روی که جز به یاد تو سپری نمی‌شود

                                سپری شدنش محتاج به بودنت است

                                         اگر تو نباشی حسی برای بودن در این دنیای تار نیست...

        نفس‌های خود را در اختیار قلم قرار می‌دهم...

 تا به خطی ازعشق بدل نماید...

        که نفس جز به یاد تو بر من سزاور نیست...

                   همه وجودم موسیقی زیبای محبت تو را می‌نوازد...

                                          و همه جانم عطر خوش مهر تو را می‌پراکند...

        خوش ترین لحظات من یادآوری نگاه زیبای توست...

خواهشی دارم...

         نگاهت بی نهایت فریاد نجابت میزند

                             نگاهت برایم شوق زیستن دارد

                                                              شوق پرواز...

                                                                                 شوق عشق...

                                                نگاهت را از من نگیر...

   من به نور نگاه عاشقانه و مهربانت زنده ام عزیزم...                            نگیر... 

 

 

                   هنوزم دوسم داری؟

                           بيا دنيا رو تقسيم كنيم

                                          ستاره ها مال تو 

                                                   آسمون مال من

                                                              ماه مال تو

                                                                    خورشيد مال من

                                                                              اصلا همشون مال تو

                                                                                     ولي تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــو مال من 

                            دوستت دارم 

 

 

دوستت دارم... همیشه...

باید دوستت دارم‏ها آهسته امّا پیوسته باشد...

باید بدن‏های عرق کرده‏ی داغ را به هم چسباند تا از گرمای تن هم خنک شد...

باید خواست و از لذت خود گذشت تا لذت بیشتری را هدیه گرفت...

باید دست‏ها را به دور هم حلقه کرد و درهم خوابید...

باید دعا کرد که صبح فرداها زودتر از عشق خسته ام بیدار شوم تا بتوانم سیر چهره‏ی خواب‏آلود بچه‏گانه‏اش را نگاه کنم ...

خیلی دوستش دارمــــــــــــــــــــ...

بیـا.. کنــار دلـــــ ـم ...

         من غیــ ـر از اینهــا .. که مینویســ م ،،

               ...

                            ...

                                       ...

                                                         نــ ــوازش هـ م بلـــ ــــــــــــــــدم!

یکی هست... عشقم... تنها نیستم...

گاه می اندیشم ، 

چنان هم مهم نیست اگر هیچ از دنیا نداشته باشم ، 

همین مرا بس که کوچه ای داشته باشم و باران . . .

و انسانی در زندگیم باشند که زلال تر از باران هست...(مریم نازنینم)

این جمله رو هزار بار شنیدیم... اما گاهی حس میکنیم توش خیلی حرفه...

پ.ن:

آره تنها بودم...

خیلی تنها...

چون حس کردم دیگه دوسم نداری مثل قبل...

قبلا هم گفته بودم که بودنت همه هستی منه و نبودنت مرگ من...

حس کردم دوسم نداری و تنها شدم...

اما...

بازم با حرفای فوق العادت به وجودم هستی دوباره دادی و باز فهمیدم  که تنها نیستم و تو رو دارم...

مریم من؟

تموم هستی و دار و ندار من؟

دوســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                                      دارمــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خیلیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                                            زیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاد

 

می شود حول یک نقطه ثابت چرخید

                شکل یک دایره را رسم نمـود

                       ذهن هر پرگاری وسعت دایره را خواهد ساخت

                                    من که با تکیه به چشمان تو پــــــــر میگیرم 

                                                   انعکاس پر و بال نفسم تا ابدیت پیداست

                                                                     آه   !!  ای مرکز عشق ..........

              من به چشمان پـــــر از جاذبه ات محتاجم

 

بانوی من؟ من مَردم...

  من مَردم
                            شانه های پهنم میتواند محکمترین تکیه گاه تو باشد...
    من مَردم
                            صدای زمختم میتواند لطیف ترین شعر ها را برایت بخواند...
       من مَردم
                                    سینه پر مویم میتواند نرم ترین بالش برای خوابت باشد...
          من مَردم
                                  دستان بزرگ و زبرم میتواند چون مخملی نرم پوستت را نوازش دهد...
              من مَردم
                                       بستری برای هم اغوشی خشونت و مهربانی...
                                                                           من گوشنواز ترین موسیقی طبیعتم...
           اگر
                    فقط تو مرا بسازی...
                                                  تو مرا بنوازی...
                                                                             بانوی من...
                                                                                                      من مَردم ...

           اگر تو...
                           ولی...

...نطفه عشق تو را با تمام وجودم آبستنم......                 دوستت دارم مریم من...

و اما بغض من...

میشه هرگز تنهام نذاری...آخه واقعا سخته عزیزم...
        هميشه بايد يک کسي باشد،
                          که معنی سه نقطه‌های انتهای جمله‌هایم را بفهمه........!
            همیشه باید کسی باشد،
                                           تا بغض‌هایم را قبل از لرزیدن چانه‌ام بفهمه......!
        دوستت دارم کسی که همیشه منو فهمیدی... تو تموم شرایط...
                                                                                           دوستت دارم مریم من...

خاك به سرم. روزت مبارك عزيزم...

سلام عزيزم...

        سلام خورشيد روزهاي من...

                                      سلام ماه شبهام...

                                                    سلام تموم دقائق من...

                                                                        سلام زندگي من...

                                                                                     سلام هستي من...

                                              سلام عشق من...

سلام مريم من...

آخه ديدي كه يادم نبود،دست نازتو بلند ميكردي محكم ميزدي پس گردنم كه محمد آلزايمري روز دختر اومده ها...

امايكي نيست بهت بگه آخه مريم من؟ روز ، روزدختره ، به تو چه دخلي داره آخه؟

تو كه دختر نيستي خانومم...

حتما بايد هويتتو فاش كنم؟ باشه...

تو يه فرشته اي...

يه فرشته كه جاش تو آسمونه اما خدا آوردتش رو زمين تا دليل باشه...

دليلي براي زندگي...

                                                                           دليلي براي زندگي من...

                                  دليلي براي نفس كشيدنم...

                               دليلي براي بودن تو اين دنيايي كه تا قبل از تو هيچ زيبايي نداشت...

آره عزيزم...

تو يه فرشته نازنيني كه دو تا باله ناز رو پشتت داري و با هر جنبشي برام عطر عشق و بودن رو به ارمغان مياري...

يه فرشته واقعي كه اسمتم مثل وجودت مقدسه...

مريم...

مريم مقدس من...

فرشته اي كه با پاكي گره خورده و تمام وجودش لبريز از مهربوني و خوبيه...

تو

      بهترين

               زيباترين

                         مقدس ترين

                                          عزيز ترين

                                                       مهربون ترين

                                                                     پاك ترين

                                                                                   ناب ترين

                                                                   خوشكل ترين

                                                     ماه ترين

                                     برترين

               گل ترين

                              و بزرگ ترين فرشته خدا هستي كه تو قالب دختري روي زميني...

        عزيزم؟ روزت مباااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااارک...

تقدیم با عجق...

مريمم؟ روزت رو بهت تبريك ميگم و بهت قول ميدم كه تمام تلاشمو كنم تا محمد بهتري برات باشم تا گوشه اي فقط گوشه اي از محبتاتو جبران كنم...

خدا؟ اين فرشته نازو بهم دادي ، به درگاهت گدايي ميكنم كه هرگز حتي ازم دورش نكن كه تاب و تحمل دوريشو به خودت قسم اصلا ندارم...

خدا بهم اين توان رو بده تا پايان عمرم بر تعهدم سخت پايبند باشم و تا آخرين نفس گلم رو تنها نذارم و تو تمام سردي و گرمي و پستي بلندي هاي زندگي محكم دستشو بگيرم و تا پاي جونم كنارش امنيتش باشم...

مريم عزيزم؟ دوستت دارم بيشتر از...         بيشتر از هرچي فكرشو كني...

خسته ام... هم زبانم باش عزیزم...

با من از دردهایت سخن بگو . دردهایی که چشمهایت را بارانی میکند وقتی بی پروا و آسوده خیال مسیر ذهن و قلبم را می گذراند.

با من از رنج هایت سخن بگو . رنج هایی که بر چهره ات گرد بی تابی و اندوه پاشیده و چهره معصومانه ات را سیلی خور آماج مرارتهایش کرده است .

با من از درونت بگو که روزهاست بیخودانه می گرید و تو بی آنکه بخواهی یا بدانی ، چشم هایم را همراه و همراز رازهای درونت کرده ای .

بامن از نبودنمت بگو ، آنگاه که هستی و می گریی . آنگاه که آتشی از درونت زبانه می کشد و بیرحمانه تمام آرامشم را خاکستر میکند .

با منت از غمهایت بگو ، شاید شانه های خسته و بی توانت اندکی آرام گیرد و سنگینی بارش را برای لحظه ای هرچند کوتاه بر دوشهای من بیقرارت بگذارد . دوست دارم...

با من بگو از هر آنچه مایه آرامش و التیام توست .

                                                  بامن بگو که شنیدن حرف ها و  صدایت را دوست دارم . . .

  بی تو دلم می‌گیرد عزیزم


                 و با خودم می‌گویم


       
                             کاش آن یک بار که دیدمت


                                                                        گفته بودم


                      که بی تو گاه دلم می‌گیرد



                                                               که بی تو گاه زندگی سخت می‌شود



   که بی تو گاه




                           هوای بودنت دیوانه‌ام می‌کند مریم




اما نمی‌گفتم



که این «گاه» ها 



             گهگاه تمامِ روز و شب من می‌شوند




          آن وقت بغض راه گلویم را می‌گیرد

                                        درست مثل همین روزها عشق نازنینم...

 

با کلی دلتنگی... کلی...

تصور کن قطره‏ی بارونی

                     که از رو گونه‏ات

                                   سر می‏خوره رو گردنت

                                                                 میاد از وسط سینه‏هات رد می‏شه.

      تنها چیزی توی دنیا که می‏تونه من رو یاد نوازش سرانگشت‏های ناز تو بندازه مریم گل من!

تا ابد عاشقانه دوست دارم... تا ابد کنارتم عزیزم...

---

پ.ن:

          بال بال می زنم........

                                         نه پرنده ام ، نه فرشته........

                                                                                   تو را می خواهم!!!

                                                                                                         عزیز دلم؟ یا تو یا مرگ...   همین...

ماه من تحمل کن...

عزیزم تحمل کن...میگذره...آروم باش خوشکلکم...آروم باش...خدا؟ من که کنارش نیستم تا نوازشش کنم و توی تنهاییش باهاش حرف بزنم... خدا؟ کمکش کن... خدا؟ کمکش کن... مریم؟ الهی دورت بگردم... عزیزم...

 

دوستت دارم تنها دلیل زندگی من...

كاش ميشد بهت بگم چقدر دوست دارم...
كاش ميشد اشتياقم رو بهت بگم...
كاش ميشد بهت نشون بدم تنها دليل زندگي مني...

آره،وقتي از همه ميبرم.وقتي ديگه از آسمون دلم ميگيره.وقتي از زمين دلگير ميشم.وقتي از همه جا و همه كس بدم مياد و دلم ميگيره.

احساس تنهايي عجيبي ميكنم.يا حتي گاهي...گوشتو بيار جلو.گاهي از خدا هم دلگير ميشم.حس تنهايي ديوونم ميكنه...

با در حرف ميزنم... با ديوار...يا حتي با همين ساعت بي احساسي كه اگه اندازه دلتنگيمو بدونه ديگه گذر اين لحظات لعنتي رو بهم نشون نميده و تيك تيك نميكنه...

حرف ميزنم...اما عين خر فقط نگام ميكنن...

نميدونم چي بگم...ميدوني؟

گاهي وقتا همه دور و ورتن اما باز تنهايي باز عذاب ميكشي بازم اذيت ميشي يا حتي دوس داري چون بي فايده هستی اصلا نباشي...

مگه اينا كي هستن؟ آدمن... آدمايي كه تا زنده اي كاري بهت ندارن وقتيم مردي تموم دردشون پيدا كردن چادر و لباس مشكي اندامي ميشه و لطف ميكنن بعد از چند وقتم فراموشت ميكنن...

اما وقتي كه يكي كه همه كست هست كنارت باشه و هيچ كس ديگه هم نباشه ميبيني انگار همه دنيا رو داري و چون اون كنارته اصلا كم نداري...

خب تو اين دنياي بد ذاتي كه اينطوري هست و كسي به فكر كسي نيست داشتن يه اميد براي زندگي خيلي مهمه...

من يه اميد براي زندگي دارم كه اسمش مريمه...

كسي كه خدا بهم داد تا وجودمو براش بذارم كه كم گذاشتم... اما ميدونم دلش درياست و ميبخشه منو...

آره مريم خدا تو رو بهم داده تا دوست داشته باشمو عاشقانه تا آخر دنيا كنارت باشم... تنهات نذارم و دركت كنم و باهات و برات زندگي كنم...

پس ببخش رفتارای بچگونمو...

پس ببخش بخاطر كم گذاشتنامو بدي هاي بي حد و وصفم...

محمد دوست داره...

آهاي؟ عمرا اگه اندازشو بگي...

خيلي دوست داره و خيلي...

خيلي...