فاصله بی فاصله...

 

از راه دور تو را می پرستم ای  قبله ی  امید من...
از راه دور به تو  عشق می ورزم  تا دیگر این فاصله ها را احساس  نکنی...
از راه  دور درد  دل های خودم را به تو می گویم...
و تو را در آغوش محبت های  خودم  می فشارم...
آری از همین راه دور نیز می توان دست در دستانم بگذاری...
و  با هم قدم بزنیم...
به خواب عاشقی  میروم تا این رویا برایم زنده شود...
خاطره  هایمان را همیشه  در ذهنم  مرور می کنم...
و هیچگاه  نمی گذارم خاطره های لحظه ی دیدارمان از ذهنم دور شود...
این فاصله ها را با محبت و عشقم از بین می برم...
و کاری می کنم که همیشه احساس کنی در کنار منی...
و این است برایم یک خواب عاشقانه...
خواب نگاه به چشمان هم...
خواب با هم بودمان...
آری...
و این است یک فاصله ی عاشقانه... 

راهمون دور نیست...

فاصله بی فاصله...

دوستـــــــــــــــــ ـــــــــــــ ـــــ ـ  دارمـــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــ ــــــــــ ــــ ــ

سخته خدا...

وقتی دلتنگ میشوم

                           تو را در میان اشکهایم می بینم

                                                                            ولی اشکهایم را پاک می کنم

                                                                                                                          تا کسی تو را نبیند...

قبول داری خیلی جاها نباید اشکاتو نشون بدی حتی اگه رفتار و اعصابت دست خودت نباشه؟

خیلی سخته اشکتو ببینن و ...

کوچولو داره روانی میشه از دوریش...

کوچولو راحت داره روانی میشه...

بی خیال بابا...

به درک...

تمام دنيا نگاه عشقم..

تمام زيبائيها لبخند عشقم...

تمام خوشيها ديدارعشقم...

تمام لحظات درحسرت عشقم...

تمام تفكرات وخيالات وروياها عشقم...

تمام استدعاها ازخدا براي عشقم...

پس من فقط براي عشقم زنده ام و جز او هيچم و بس...

من و تنهایی و یک شمع روشن...

خدا نکند باد بیاید آن را هم از من بگیرد...

خدایا؟

خدایا حسش نیست...

خدایا میشه فردا صبح بیدارم نکنی؟

کسی چه میدونه!

حال من...

عجبا...

چرا داد زدم من...!

بذار یواش تر بگم...

به داد نیس که،به این درد لعنتیه...

یواش تر میگم مزاحم نشم...

چیشششششششششششششششششششششششششششششششششششششششش...

حال من...

چیشششششششششش...

آدم گاهی از چه جاهایی چوب که نه مشت کوبنده میخوره...

جالبه ها..

ولش کن بابا...

ه!!

من که اصلا آدم نیستم...

چرا دنیامو نمیفهمه کسی...

دلـم !

برای ِ خنده های ِ از ته دلت ،

برای ِ اخـم های ِ از سر ِ مهربانی اَت ،

 برای ِ چانه زدن های ِ پر از شیطنتت ،

 برای ِ بوسـه های ِ خاص َ ات ،

بـرای آغوش ِ مست کننـده اَت ،

 بـرای ناز کردنت ،

 برای ِ یک بار ِ دیگـر دیدنت ،

تنگ شده است زن!

بی رحـم نباش !

نگـذار میان ِ این همـه دلیل بمـانم بی تـو ،

همه اش را خلاصه می کنـم ،

در تـــو ،

 آری !

من ، دلـــم ، عجیب برای ِ تــو تنگ شـــده ...

 بغض بزرگترین اعتراضه

که اگه بترکه دیگه اعتراض نیست التماسه...

التماس یه کوچولو خفه شد تو گلوش...

شروعی دوباره... ساده ولی زیبا با تو...

                            

ساده ولی زیبا به تو لبخند میزنم

تمامی معانی هستی در نگاهت ریخته است

ساده ولی زیبا برایت لباس میپوشم

لباس سپیدی که می گویین رنگ پاکی است

ساده ولی زیبا دستهایت را در دستم میگیرم

دستانی که همیشه و همه جا مرحم دل تنگم بوده

ساده ولی زیبا لبانت را میبوسم

لبانی که شیرین تر از عسل میخندند

ساده ولی زیبا در اغوشت میگیرم

اغوشی که گرم ترین پناهگاه شبهای سردم است

ساده ولی بی ریا .ساده ولی با تمام احساس

میگویم: دوستت دارم...

در دلم انگار بهمنی است...

شایدم بود...

از اولین روزهای عمرم...

بهمنی از غصه و غم...

که ب ناگاه...

دیشب فرو ریخت وقتی در تکانهای دستان مهربانت مرا به زلزله نوازشت دچار کردی...

وقتی با تمام وجود...

دوست دارم مریم من...

چيزي نمونده بود...

داشتيم واسه هميشه از هم جدا ميشديم...

يكي كله شق تر از ديگري...

اينكه سر چي بود!؟!؟!؟

سر بدي من...

من بد بودم...

بد بودم كه داشتم فاصله مينداختم...

اون داشت ميرفت...

فرشته من داشت ميرفت...

اون برام اشك ريخت قوربون چشاش بشم...

ميگه نميدونم اما خودشم نميدونه كه چشام همين الآنشم از اشك پف كرده...

خدا لالم كن...

خدا كورم كن نبينم مال كسي غير من باشه...

بكش منو...

خدا كاش انگشتامو ميشكوندي تا همچين جمله اي رو تايپ نكنم...

مريم داشت ميرفت...

مريم...

زندگي من...

ميرفت...

و از فردا برام آرزوي مرگ بود...

درس تعطيل...

زندگي تعطيل...

قلب و احساس تعطيل...

انسان بودن تعطيل...

يك دست لباس مشكي...

كمترينش سيگار روي لبي كه در حسرت بوسه به لباي عشقش به كام سيگار قانع شده...

قدم زدن...

وقتي يكي در احساس و عشق و قلبشو ببنده و لطافتو فراموش كنه خيلي زود تبديل به مرده متحرك ميشه...

بعد از مدت كوتاهي مرگ تو جايي كه شايد درست نباشه گفتنش...

اگه ميرفتي مسيرم اين بود...

تازه خوش بين بودم...

و شايد خودكشي كه گاهي دردشم ناديده ميگيرم براي راحت شدن...

همه اينا به كنار...

خدا؟ كاش عليلم ميكردي كه ننويسم اين جملاتو...

اگه ميرفتي كي همدمت ميشد؟

كجا ميخواستي بري؟

واسه چي؟

غريبه...

دستاش نوازشگر تو...

لباش گرمكن لباي تو...

لبخندش اميدت بشه...

خدا ميبيني چقدر بي غيرت شدم كه حتي دارم به اينا فكر ميكنم...

خيلي لجنم...

خيلي كثافتم...

خيلي عوضيم...

هيسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس...

الآن وقت انتقام از خودمه...

خيلي آشغالم كه توان اين تصوراتو دارم...

د آخه خدا مريم منو ازم بگيري كه چه حالي ببري؟

من نميخوام از دستش بدم...

اگه بره من چه خاكي به سر خودمو زندگيم بريزم؟

چه غلطي كنم؟

خدا ازم نگيرش...

تو صدو بيست و چهار هزااااااااااااااااااااااااارتا پيغمبر داشتي هميشه باهات بودن و بهشون مينازيدي...

به من ميخندي خدا؟

بايدم بخندي...

من همين يكيو دارمو بهش تا دنيا دنياس مينازم...

میخوای بگیریش نامرد؟

نگيرش ازم...

من بهش دل بستم...

خدا؟ ازم نگيرش...

مريم...

 

منو ببخش...

منو ببخش...

منو ببخش بخاطر تموم بدیام گلم...

منو ببخش بخاطر همه بی معرفتیام...

منو ببخش بخاطر تموم رفتارای نسنجیدم...

من خیلی باهات بد رفتاری کردم...

منو ببخش...

همیشه بهت قول دادم محمد بهتری باشم اما بهتر نبودم که بدتر شدم...

احمق شدم...

منو ببخش بخاطر تموم رفتارای بی فکرم...

منو ببخش که حالا با خودخواهی تمام اومدمو باز دارم عذر خواهی میکنم...

منو ببخش که این همه آزارت دادم...

منو ببخش که روحتو اذیت کردم...

ببخش که این همه دل مهربونتو رنج دادم...

ببخش که مهربون نبودم...

ببخش که با رفتارام بینمون فاصله انداختم...

ببخش که اعصابتو بهم میریختمو آزارت میدادم...

ببخش که همیشه به فکر خودم بودم...

ببخش که محمد خوبی نبودم...

ببخش که اینقدر احمق و بی فکر بودم حتی اینقدر بی توجه بودم که با رفتارام آزارت میدادمو اونوقت با کمال بی توجهی تو رو که عشقمی  مسئول فاصله افتادنا خطاب میکردم...

ببخش...

ببخش که نفهمیدم این خودمم فاصله میندازم تا عشق ناز و پاکمون کم رنگ و حتی بی رنگ جلوه بده...

ببخش که اینقدر نادون بودم که تو رو که مریم ناز و معصوم و مهربون منی رو مسئول جدایی میدونستم در حالیکه خودم بد بودم...

منو ببخش بخاطر تموم رفتارایی که تا حتی بد و بی تفکر و عجولانه بودن که باعث پیدا شدن حرفایی شدن که به بزرگی خود خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخدا قسم تحمل هر عذابی از روبرو شدن با اون حرفا راحت تره...

ببخش که همش خودم آزارت میدادمو باز اینقدر مغرور بودم که تو رو مسئولش میدونستم...

ببخش که این همه اذیتت کردم مریم جان...

ببخش...

همه هستیم تویی و جز تو ندارم...

ببخش بخاطر تموم رفتارای بچگونه ای  که باعث بروز فاصله میشد تا عذاب بده...

ببخش که اینقدر آزار دادم دل مهربون و بوسیدنیتو...

ببخش...

ببخشش همه بدیامو...

وقتی هستی آنقدر محو تماشا و در کنار تو بودن هستم  که از گذر سریع لحظات غافل می شوم...

دوست دارم این لحظات کنار هم بودن را تا بی نهایت ادامه دهم...

وقتی هستی همه چیز "تو" می شود و من سراپا چشم...

نمیدانی...

نمیدانم...

هیچ کس نمی داند  که چه قدر عاشقت هستم...

چه قدر برای کنار تو بودن پرپر میزنم...

چه قدر همیشه نگرانت هستم...

همیشه چشم به راهت هستم...

خدایا این عشق پاک را از ما مگیر...

هر روز بر این عشق فزونی بخش و آن را شعله ور تر کن...

آمین...

دلم،یک جور ناجوری،هوای تو را کرده...

دیدم...

نـــــــــدید...

زیبای من دوستت دارم...

تو در دل من...

چقدردلم میخواهد...

چقدردلم میخواهد برایت عاشقانه بنویسم...

            ازهمه قشنگی ها ومهربونی های دنیای تو

                        ولی این واژه ها نمیدانم چراهمراهیم نمی کنند،  شاید

                                 روزی عاشقانه ترین شعر دنیا را برایت نوشتم نجوای من. . .!

  حتما...

         آن روز نزدیک است...

                                            خیلی...

     روزی که در کنار تو، با دستان مهربانت مینویسم عاشقانه هایم را...

تنهام نذار...

مرا دوست بدار...

دوست دارم...

دوست دارم...

دوست دارم...

دوست دارم...

دوست دارم...

دوست دارم...

دوست دارم مریم من...

یه دوستت دارم از ته قلب...

دلتنگی چه حس بدی است

            تنهایی چه حس بدی است

کاش.............................

                               پاره ای ابر میشدم دلم مهربانی میبارید...

                     کاش نگاهم شرار نور میشد...

      آشتی میداد...

              و   دوست داشتن چه کلام کاملی است...

  ومن چقدر

    دلم تنگ دوست داشتن است...

                    نوازشای روزمره ام را بهانه ای برای نفس کشیدنم میدانم...

                                                                                     وجودت را بهترین بهانه برای زندگی...

وقتی زیاد حرف می زنم

                          از خودم بدم می آید

   بگذار با یک "دوستت دارم"

                            قال قضیه را بکنم...

مریمم؟ عزیز نفسای من؟ بخاطر بدیام منو ببخش...

راستی مریم من؟ خیلی دوست دارمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــ ـــــ ــ ـ

عروسکم...

 

فکرشو کن یه شب با هم یه گوشه ای تنها باشیم

 با چهار تا دیوار و یه سقف جدا از این دنیا باشیم

من باشم و تو باشی و یه جفت دلهای بیقرار

 فرصت خوب انتقام از لحظه ای انتظار

فکرشو کن عروسکم به اون شب پر التهاب

 چشماتو روی هم بذار ، بیا تو آغوشم بخواب

 فکرشو کن دستهای من

رو قلب تو جون بگیره

دل بیقرارتو، توی سینه آروم بگیره

نه ساعتی باشه که شب

سر بره و تموم بشه

 نه هیچ کسی سر برسه ، ثانیه ای حروم بشه

 چشماتو روی هم بذار ، بیا تو آغوشم بخواب

دوست دارم گل  مریم نازنینم...

 چشماتو روی هم بذار ، بیا تو آغوشم بخواب...

جوجوم برگشت...

جوجوم برگشت...

اما دلخوره...

خب حق داره.من کار خوبی نکردم تا بخواد دلشاد باشه.تازه خیلیم دلش شکسته...

اما من تحمل ناراحتیشو ندارم...

راستی بابابزرگ عشق من فوت کرده.حتما برید وبشو بهش تسلیت بگید (http://tingle.blogfa.com) تا یکم جوجوم دلش آروم شه...

شاید اینقدر ندونه اما وقتی دلش ناراحتی و موج ناراحتی ساحل قلبشو نوازش میده من دلم طوفان غم میگیره و با همه وجودم میخوام آرومش کنم اما بجاش ناراحتش کردمو توی اوج ناراحتیش تو غم از دست دادن بابابزرگش منم شدم غمی رو غماش...

هرکی این مطلبو دید ازش خواهش دارم بهش تسلیت بگه و برای شادی روح بابابزرگش فاتحه بخونه...

اما سهمیه خودم که مریم جان؟ همه کس من؟ منو ببخشو برگرد همه هستي بي نظيرم...

قول میدم محمدی بهتر از قبل برای تنها امید زندگیم باشمو لیاقت اینو داشته باشم تا بازم با صدای ناز و آسمونیش منو محمدم صدا کنه...

مریم جان؟ هستی من؟ منو ببخش...

کاش ببینی که نیستی همه زندگیمو غم برداشته و تنهای تنهای تنهام...

هیچگاه نمیتواند کسی تو را از من بگیرد، میدانی که قلبم بی تو میمیرد،تو در قلبمی و هیچگاه دنیای عاشقانه من نمیمیرد….

دوستت دارم مریمی که وجودت بهار زندگیمه و نبودت...

...maryam... :*

 روز تنهایی من...روز نیلوفری یاد تو بود

         یاد آن لبخند نگاهت...         یاد رویایی آغوش تو بود...

   روز تنهایی من...      چهره سرد زمین یخ زده بـــــــــــود

  گره مردمک چشم تو باز،به نگاه شب تنهایی من زل زده بود

  روز تنهایی و غم...قدر دلتنگی من...

       آسمان پیدا بود...

   آخرین قطرۀ اشکم روی بیراهۀ ذهنم لغزید

 یاد باد...یاد خاکستری بغض قدیمی،که در آغوش نگاه تو شکست

             یادی از رنگ فراق...رنگی از داد سکوت...

   اشک من جاری شد...جای تو خالی بود...

   عکس تو در طاقچۀ کوچک قلبم خندید

               شعر دلتنگی من سخت گریست

            روز تنهایی من بی تو گذشت...

                                                 بی تو نوشت...

                                                                        بی تو شکست...

کسی نه زنگ بزنه نه اس بده واسه دلیل خواستن چون جواب حتی خونوادمو نمیدمو فقط عشقمو میخوام... فقط منتظر برگشتشم... حتی اگه سالها طول بکشه...

کجایی عزیزم؟
        درسته عشق تحمیلی نیست اما یقین دارم دوسم داری نازنینم...
       نرو...
                آخه واسه چی؟ بیا دلیل بگو حداقل حرف بزنیم عزیز نفسای من...
          با چه صدایی فریادت بزنم تا نری؟
 بگو..
      تو مریم منی...
چشامو کور کن تا نبینم سری رو که رو شونه هات  فرود میاد و از نوازش ناز دستات جون میگیره...
                 یکم نگرونم شو...
                                       بخدا حالم خوش نیست...
همون روزی که میگی 24 ساعت نبودمو طبق قولی که خود خودم بهت داده بودم که اگه یه 24 ساعت محمدت ازت حوالی نگرفت پس شک نکن که مرده من فشارم 8 بود و بیمارستان بودم...  به نظرت بوی زنده بودن میدادم؟ گل من؟ نرو دیگه...
                                                          بابا تو همه دار و ندار منی... کجا میخوای بری؟
         حالا که میدونی از خونوادم برام عزیزتری میخوای تنهام بذاری؟
                         یه عمر داد سکوت قلبو بهم هدیه بدی؟
   نرو تو رو به قرآن...
                         مریم نرو...
  مریم من بره؟ کجا آخه؟
من که با شونه هاتو دستای نازنینت انس دارم و اشک چشم...
                                 کجا؟ هوم؟
          نرو دیگه وجود من...
                                           برگرد تا زندگی کنیم...
                                                                                           من دوستت دارم...
                                                                                            بیشتر از هرکسی...
                                                                                                              نرو...

شب جمعه و شاخه گلی واسه شاه گلای دنیا...  

بخدا دارم اشک میریزم... برگرد...

جگر گوشم؟ برگرد...

كجا برم؟ ميدوني چي بهم گفتي عزيزم؟ بهم ميگي برم عاشق كس ديگه بشم؟ اين حرفت سند مرگ منه... تموم احساسمو به خاك و خون ميكشه...

من تو رو ميخوام... كس ديگه؟ كي؟ مگه اين دنيا كسي رو داره كه توي همه چي تك باشه و دوسم داشته باشه؟

تو تك ستاره مني... به پات ميفتم مريم... نرو...

آره...

تو تك خورشيدمي...

تك ستاره مني...

تك ماه نازنينمني...

تو عمر مني...

تو نفس مني...

كجا برم؟ مگه جز آغوش گرم و عاشقانه تو جاي ديگه اي دارم؟

تو قلب مني...

ببين قلب مني... هم زندگيم از بودنته هم تكي... تك تك...

من كسي غير تو ندارم...

من دوستت دارم...

ميخواي برم؟ بيا همينجا پيش هميناييكه قول دادم با تو تا آخرش باشم بيا همينجا تو نظرات بهم بگو بميرم ، اونوقت ميرم میمیرم...

دو روزه نيستي...

حالمو نميبيني...

شبا رو همش بيرونم...

بس گريه كردم حتي چشمامو از خونوادمم ميدزدم كه نبينن چشامو...

آبجيم هي بهم اس ام اس ميده داداشي دوست دارم. چي شده داداشي. چرا ناراحتي داداشي. ناراحت نباش وقتي ميري بيرون ديگه به مامان بابا خبرچينيتو نميكنم. فقط ناراحت نباش داداشي من.

مريم جونم من نه خواب دارم نه خوراك... ازت خواهش مييكنم برگرد جگر گوشه من...

تو قلب مني... نيستي داغونم عزيزم...

از من دلخوري ، ميفهمم... دارم ميميرم بخدا... نرو...

كجا ميخواي بري؟ پاشدي ميخواي تنهام بذاري؟ من به خداي خودمم قول دادم تا نفس آخرم با تو باشم و يا با تو يا با مرگ...

من رو حرفم هستم و هرگز به كسي دلمو نميدم... دلي كه اسمتو روش حك كردم فقط مال تو هس... فقط... هرگز عاشق كسي نميشه... تو اول و آخر مني... هرگز بي تو دنيا رو نميخوام...

برگرد مهربون من...

بخدا دارم جون ميدم...

حالم بده...

مريضم...

برگرد عشق من...

ببين من از اول بودنم خيلي تغيير كردم... دوس دارم تغييرامو... چون مال تو بود... به عشق تو بود... براي تو بود...

يه حساسيتاي خاصي داشتم كه بيخود و مسخره بود... تو خودت كمكم كردي كه بذارمشون كنار و خوب باشم تا دوسم داشته باشي...

بخدا خودتم ميدوني كه خيلي تغيير كردمو  رفتارم بهتر شد... بمون كنارم... بهتر ميشم بخدا...

مگه آدم عشقشو دوس نداره؟ مگه يكي كه عاشق عشق پاكشه بخاطرش هر كاري نميكنه؟ منم عاشق تو...

بيا كنارم عزيزم...

قول ميدم بازم بهتر و بهتر بشم تا بيشتر و بيشتر دوسم داشته باشي...

نرو جون من... نرو عشق من...

برگرد و بهم جون بده تا بهتر از هميشه كنارت باشمو بيشتر از هميشه دوست داشته باشم...

برگرد گل مريم ناز من... دق میکنم...