يك...

دو...

سه...

چندین و چند...

هر چقدر می شمارم خوابم نمی برد

من این ستاره های خیالی را

که از سقف اتاقم

تا بینهایت خاطرات تو جاری است...

یادش بخیر

وقتی بودی

نیازی به شمردن ستاره ها نبود

اصلا یادم نیست

ستاره ای بود یا نبود

هر چه بود شیرین بود

حتی بی خوابی بدون شمردن ستاره ها...

 

گناهم چیه...

دلم پره...

خیلی پره...

اونقدر که از چشام میچکه مریم...

منو از یه جا حذف کردی که یادته گفته بودم آرزومه من اینجا باشم...

جواب کامنت هرکسو دادی کار ندارم بهش اما من نبودم...

تنهام میذاریییییییییییییییییییییییی؟

دلت میخواد بچشم این دردو؟

تو دیگه چرا تنهام میذاری؟

من همه کسم تویی تو چرا تنهام میذارییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی؟

باشه میرم...

نه جواب گوشیتو میدی نه تو نت روی خوش بهم نشون دادی...

میرم از نتی که میبینم میخواد تو رو ازم بگیره...

لعنت...

لعنت به این زمونه که...

چرا...

نت لعنتی...

لعنتیییییییییییییییییییییییییییییییییییییی...

کاش هرگز این محیط لعنتی نبود تا اونی که لحظه لحظه محتاجشی حرفاشو به...

لعنت...

باشه...

دلم میخواد بغلت کنمو باهات حرف بزنم...

آخ دل لعنتیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییم...

باشه خفه میشمو با سکوت میرم...

میرم که گلم راحت نفس بکشه...

میرم...

هیچ کسم حق نداری شکلک پکلک بذاره که آقا چی شده و اینا...

هیچ کس...

بهشت دنیامو دلتنگم...

میرم اما همتون بدونین دلم خونه...

همتون...

خداحافظ...